Niedoczynność tarczycy – od pierwszych sygnałów po skuteczne leczenie
Co to jest niedoczynność tarczycy?
Niedoczynność tarczycy to jedna z chorób tarczycy, w którym gruczoł tarczowy wytwarza zbyt mało hormonów – tyroksyny (T4) i trójjodotyroniny (T3). Hormony te regulują tempo przemiany materii, temperaturę ciała, funkcjonowanie serca, mięśni, układu nerwowego i trawiennego. Ich niedobór powoduje spowolnienie całego organizmu.
Choroba dotyczy głównie kobiet, zwłaszcza po 50. roku życia, ale może wystąpić również u młodszych dorosłych, a nawet u dzieci. Wyróżnia się formę pierwotną (wynik uszkodzenia samej tarczycy) oraz wtórną (związaną z zaburzeniami pracy przysadki mózgowej).
Kody ICD-10:
- E03.9 – Niedoczynność tarczycy, nieokreślona
- E03.5 – Niedoczynność tarczycy po leczeniu lub zabiegu
- E03.0 – Wrodzona niedoczynność tarczycy
- E06.3 – Przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy (choroba Hashimoto)
Objawy niedoczynności tarczycy
Objawy pojawiają się powoli i często są mylone z przemęczeniem, depresją lub starzeniem się organizmu.
Najczęstsze dolegliwości to:
- ciągłe zmęczenie, senność, brak energii
- przyrost masy ciała mimo prawidłowego odżywiania
- sucha, chłodna skóra i łamliwe włosy
- zaparcia, obrzęki twarzy i dłoni
- uczucie zimna, spowolnienie mowy i ruchów
- u kobiet: zaburzenia miesiączkowania i problemy z zajściem w ciążę
- obniżony nastrój, spowolnione myślenie
Jeśli objawy utrzymują się dłużej niż kilka tygodni, należy wykonać badania hormonalne i skonsultować się z endokrynologiem.
Przyczyny niedoczynności tarczycy
Do najczęstszych przyczyn należą:
- przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy (choroba Hashimoto)
- leczenie jodem radioaktywnym lub operacja tarczycy
- niedobór jodu w diecie
- działanie niektórych leków (lit, amiodaron, interferon)
- uszkodzenie przysadki mózgowej (niedoczynność wtórna)
- wrodzone zaburzenia rozwoju tarczycy u noworodków
Niedoczynność może mieć charakter trwały lub przejściowy, np. po porodzie lub infekcji wirusowej.
Diagnostyka – jakie badania wykonać?
Rozpoznanie niedoczynności tarczycy opiera się na badaniach laboratoryjnych i obrazowych.
Badania krwi:
- TSH – hormon przysadki pobudzający tarczycę; jego podwyższony poziom sugeruje niedoczynność.
- FT4 (wolna tyroksyna) – jej niski poziom potwierdza spowolnioną pracę tarczycy.
- FT3 (trójjodotyronina) – pomocnicze badanie, niskie wartości występują w zaawansowanej chorobie.
- anty-TPO i anty-TG – przeciwciała charakterystyczne dla choroby Hashimoto.
- cholesterol i lipidogram – często podwyższone w wyniku spowolnienia metabolizmu.
- morfologia krwi – może wykazać niedokrwistość.
Badania obrazowe:
- USG tarczycy – pozwala ocenić jej wielkość, strukturę i obecność zmian ogniskowych.
- Scyntygrafia tarczycy – stosowana rzadziej, głównie przy diagnostyce wola lub guzków.
Wyniki, które powinny niepokoić:
- TSH powyżej 4,0 mIU/l (niedoczynność subkliniczna)
- TSH powyżej 10,0 mIU/l (niedoczynność jawna)
- FT4 poniżej normy
- obecność przeciwciał anty-TPO lub anty-TG
- cholesterol LDL powyżej 160 mg/dl
Leczenie niedoczynności tarczycy
Podstawą leczenia jest stała suplementacja hormonów tarczycy, czyli przyjmowanie lewotyroksyny (Euthyrox, Letrox, L-Thyroxin). Lek działa tak samo jak naturalna tyroksyna produkowana przez organizm.
Dawkę ustala lekarz endokrynolog, na podstawie masy ciała, wieku, poziomu hormonów i ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Leczenie jest zazwyczaj długotrwałe, często do końca życia.
Celem terapii jest:
- przywrócenie prawidłowego poziomu hormonów
- ustąpienie objawów
- poprawa metabolizmu i samopoczucia
Ważne jest, aby przyjmować lek na czczo, około 30 minut przed śniadaniem, i regularnie wykonywać kontrolne badania TSH (zazwyczaj co 6–12 miesięcy).
Najczęstsze choroby rozpoznawane przez endokrynologa
- Niedoczynność tarczycy (E03.9)
- Nadczynność tarczycy (E05.9)
- Choroba Hashimoto (E06.3)
- Wole guzkowe (E04.2)
- Cukrzyca typu 2 (E11)
- Zespół metaboliczny (E88.81)
- Zaburzenia miesiączkowania o podłożu hormonalnym (N91.2)
Jakie wyniki powinny niepokoić?
Niepokojące są wyniki badań, które sugerują zaburzenia hormonalne lub autoimmunologiczne:
- TSH > 10 mIU/l
- FT4 poniżej normy
- dodatni wynik anty-TPO lub anty-TG
- cholesterol LDL powyżej 160 mg/dl
- anemia w morfologii
- niejednorodna echostruktura tarczycy w USG
W takich przypadkach konieczna jest wizyta u endokrynologa.
Jak wygląda wizyta u endokrynologa?
Podczas wizyty lekarz przeprowadza dokładny wywiad, ocenia objawy, zleca badania krwi i USG tarczycy. Następnie ustala leczenie oraz plan kontroli. W przypadku stwierdzenia niedoczynności przepisuje lewotyroksynę i monitoruje reakcję organizmu na terapię.
Wizyta kontrolna odbywa się zwykle po 6–8 tygodniach od rozpoczęcia leczenia, a następnie co kilka miesięcy.
Przeczytaj również
- Konsultacje endokrynologiczne – kiedy i dlaczego warto się na nie udać?
- USG tarczycy – kiedy warto wykonać badanie?
- Biopsja cienkoigłowa tarczycy – jak wygląda badanie i czy jest bolesne?
- USG tarczycy u dzieci – kiedy wykonać i dlaczego to takie ważne?
- Endokrynolog dziecięcy – kiedy zgłosić się z dzieckiem?
FAQ – najczęstsze pytania pacjentów
Czy niedoczynność tarczycy można wyleczyć?
Nie, ale dzięki leczeniu hormonalnemu można całkowicie wyrównać poziom hormonów i prowadzić normalne życie.
Czy mogę zajść w ciążę z niedoczynnością tarczycy?
Tak, jeśli choroba jest dobrze kontrolowana. U kobiet planujących ciążę poziom TSH powinien być poniżej 2,5 mIU/l.
Czy dieta ma znaczenie?
Tak. Warto spożywać produkty bogate w jod (ryby, owoce morza, sól jodowana) i selen (orzechy brazylijskie, jaja, mięso). Unikać nadmiaru soi, ponieważ może utrudniać wchłanianie hormonów.
Czy leki trzeba brać do końca życia?
W większości przypadków tak. U niektórych pacjentów z przejściową niedoczynnością (np. po porodzie) leczenie może zostać zakończone.
Jak często wykonywać badania kontrolne?
Na początku co 6–8 tygodni, potem co 6–12 miesięcy, zgodnie z zaleceniem lekarza.
Niedoczynność tarczycy to choroba, która rozwija się powoli, ale ma wpływ na cały organizm. Wczesne rozpoznanie i prawidłowe leczenie pozwalają uniknąć powikłań i prowadzić pełne, aktywne życie. Regularne wizyty u endokrynologa, kontrola TSH i FT4 oraz odpowiednia dawka leku są kluczowe dla utrzymania równowagi hormonalnej.
Jeśli odczuwasz przewlekłe zmęczenie, przyrost masy ciała, senność lub masz suchą skórę – wykonaj badania tarczycy. Wczesna diagnostyka to najprostszy sposób, by uniknąć długotrwałych problemów zdrowotnych.
Hubert Mado – ZnanyLekarz.pl