Borelioza – Ocena subpopulacji komórek NK CD57
Badanie odsetka wybranej subpopulacji limfocytów NK (CD57+CD3-) we krwi obwodowej – czasem stosowane pomocniczo przy podejrzeniu przewlekłej boreliozy.
Badanie odsetka wybranej subpopulacji limfocytów NK (CD57+CD3-) we krwi obwodowej – czasem stosowane pomocniczo przy podejrzeniu przewlekłej boreliozy.
Obliczeniowy wskaźnik potwierdzający neuroboreliozy – mierzy, czy przeciwciała są wytwarzane bezpośrednio w układzie nerwowym (a nie tylko przenikają z krwi). Wskaźnik powyżej 2,0 potwierdza neuroboreliozy. Jest to złoty standard diagnostyki neuroboreliozy wg europejskich wytycznych neurologicznych.
Test potwierdzenia przewlekłej neuroboreliozy przez identyfikację swoistych pasm IgG w płynie z kręgosłupa. Wykonuje się jako obowiązkowy drugi etap po reaktywnym przesiewie IgG w PMR lub przy diagnostyce przewlekłej neuroboreliozy.
Test potwierdzenia zakażenia neuroboreliozy przez identyfikację swoistych pasm IgM w płynie z kręgosłupa. Wykonuje się po reaktywnym przesiewie IgM w PMR dla pewnego potwierdzenia rozpoznania neuroboreliozy.
Wykrywa wczesnę odpowiedź immunologiczną na Borrelię bezpośrednio w płynie z kręgosłupa – marker aktywnej wczesnej neuroboreliozy. Wykonuje się przy objawach neurologicznych po ukłuciu kleszcza jako element diagnostyki neuroboreliozy.
Wykrywa swoiste IgG przeciwko B. burgdorferi w płynie z kręgosłupa – składnik obliczenia wskaźnika potwierdzającego neuroboreliozy. Wykonuje się obligatoryjnie przy podejrzeniu neuroboreliozy (porażenie nerwu twarzowego, radikulopatia, zapalenie opon) – zawsze razem z badaniem IgG w surowicy.
Jednoczesne wykrycie trzech najgroźniejszych patogenów odkleszczowych w Polsce (krętki boreliozy, wirus KZM, Anaplasma) w materiale z kleszcza metodą PCR. Wykonuje się po ekspozycji na kleszcza – szczególnie przy długotrwałym przytwierdzeniu – jako kompleksowa ocena zagrożenia.
Wykrywa DNA B. burgdorferi w usuniętym kleszczu – informuje o tym, czy kleszcz był zakażony, ale nie potwierdza zakażenia człowieka. Wynik negatywny nie wyklucza przeniesienia zakażenia, a pozytywny nie potwierdza. Wykonuje się po usunięciu kleszcza przytwierdzającego przez ponad 24 godziny jako pomocnicza ocena ryzyka.
Bezpośrednio wykrywa DNA krętka boreliozy w materialne klinicznym – szczególnie przydatny gdy serologia jest ujemna (wczesne stadium) lub przy potwierdzeniu aktywnego zakażenia narządowego. Wykonuje się w materialne ze stawu przy boreliozie stawowej, w PMR przy neuroboreliozie i w skórze przy rumieniu wędrującym.
Potwierdzający test identyfikujący swoiste pasma IgM (OspC, p41) wskazujące na wczesne zakażenie B. burgdorferi. Wykonuje się po reaktywnym wyniku przesiewowym IgM CLIA/ELISA – wymagane co najmniej 2 swoiste pasma wg kryteriów europejskich.