Porfobilinogen w DZM
Kluczowy marker ostrych porfirii (masywny wzrost >10× normy). Wskazania: pilne przy bólach brzucha, ciemnym moczu i neuropatii.
Kluczowy marker ostrych porfirii (masywny wzrost >10× normy). Wskazania: pilne przy bólach brzucha, ciemnym moczu i neuropatii.
Wykrywa narażenie na pył krzemionki i przenikanie krzemu z implantów silikonowych. Wskazania: diagnostyka krzemicy.
Marker narażenia zawodowego i uwalniania z implantów/stentów. Wskazania: medycyna pracy (galwanizerzy), alergia kontaktowa.
Wykrywa niedobór (tarczyca, odporność) i toksyczność (selenoza >400 µg/L; czosnkowy oddech). Wskazania: ocena stanu żywieniowego i onkoprotekcja.
Wykrywa korozję implantów metalowych (>7 µg/L) i narażenie zawodowe. Wskazania: monitorowanie protez biodra/kolana, diagnostyka metalozy.
Marker ekspozycji na chrom (VI) oraz uwalniania jonów z metalowych implantów stawowych.
Marker aktywacji szlaku syntezy hemu. Wskazania: porfirie, wczesna intoksykacja metalami ciężkimi, choroby wątroby.
Wykrywa typy porfirii (PCT, PAP) oraz skutki zatruć ołowiem i rtęcią. Diagnostyka metaboliczna hemu.
Marker wpływu ołowiu na syntezę hemu oraz diagnostyka ostrej porfirii przerywanej (PAP).
Marker kumulacji kadmu w nerkach (T½ 20 lat). Wykrywa nefrotoksyczność i skutki przewlekłego narażenia.