Usługi

Oznaczenie leku i aktywnego metabolitu (zakres: 100–400 ng/mL). Wskazania: brak odpowiedzi na leczenie, objawy toksyczności, polimorfizm CYP2D6.

Oznaczenie stężenia neuroleptyku (zakres: 100–500 ng/mL). Wskazania: monitorowanie terapii (TDM), ocena noncompliance i interakcji z CYP3A4.

Wskaźnik nerkowej utraty karnityny. Wskazania: diagnostyka tubulopatii lub toksyczności walproatu przy prawidłowym stężeniu w surowicy.

Wykrywa pierwotny i wtórny niedobór kofaktora transportu kwasów tłuszczowych. Wskazania: miopatie, kardiomiopatie, osłabienie przy dializach.

Wykrywa somatostatynomę (triada: cukrzyca, kamica, biegunka tłuszczowa) oraz monitoruje terapię analogami. Wskazania: guzy neuroendokrynne trzustki.

Wykrywa immunogenność infliksymabu wyjaśniając utratę odpowiedzi terapeutycznej. Wykonywane przy wtórnej nieskuteczności infliksymabu łącznie z poziomem leku.

Wykrywa subterapeutyczne stężenie leku (<3 µg/mL) i obecność przeciwciał. Wykonywane przy nieskuteczności lub utracie odpowiedzi na infliksymab.

Oznaczenie stężenia propafenonu i 5-hydroksypropafenonu w surowicy. Wykonywane przy kontroli terapii arytmii nadkomorowych i podejrzeniu toksyczności. Objawy stężenia toksycznego: blok AV, proarytmia komorowa.

Kluczowe w monitorowaniu leczenia tiopurynami, takimi jak azatiopryna (AZA) i 6-merkaptopuryna (6-MP). Wykonuje się przy chorobie Leśniowskiego-Crohna, chorobach autoimmunologicznych i u pacjentów po przeszczepach.

Oznaczenie stężenia lewetyracetamu w surowicy. Wykonywane przy nieskutecznej kontroli padaczki, podejrzeniu noncompliance i u kobiet w ciąży.