Co wykrywa wodorowy test oddechowy?

Nawracające wzdęcia, bóle brzucha czy też problemy z wypróżnianiem mogą wskazywać na zaburzenia trawienia i nietolerancje pokarmowe. Jednym z badań pomagających znaleźć przyczynę tych dolegliwości jest wodorowy test oddechowy. To nieinwazyjna i prosta metoda diagnostyczna oceniająca procesy fermentacyjne zachodzące w jelitach.

W tym artykule dowiesz się na czym polega to badanie, kiedy warto je wykonać oraz jak odpowiednio przygotować się do testu, aby wynik był jak najbardziej wiarygodny.

Czym jest wodorowy test oddechowy?

Wodorowy test oddechowy (HBT) to nieinwazyjne badanie diagnostyczne stosowane w ocenie pracy układu pokarmowego. Polega na pomiarze stężenia wodoru, a niekiedy również metanu, w wydychanym powietrzu. Gazy te powstają w jelitach podczas fermentacji niestrawionych składników pokarmowych przez bakterie. Następnie przenikają do krwiobiegu i trafiają do płuc, dzięki czemu mogą zostać wykryte podczas badania oddechu.

U zdrowych osób ilość wodoru w wydychanym powietrzu jest bardzo niska, niemalże zerowa. Podwyższone wartości mogą natomiast wskazywać na zaburzenia trawienia i wchłaniania, nieprawidłową fermentację jelitową lub nadmierny rozrost bakterii w jelicie cienkim.

Rodzaje testów wodorowych

• Test tolerancji fruktozy (FTT) – stosowany w diagnostyce zaburzeń wchłaniania i nietolerancji fruktozy, które mogą objawiać się m.in. wzdęciami, bólami brzucha czy biegunkami po spożyciu owoców, miodu lub słodyczy.
• Test tolerancji laktozy (LTT) – wykonywany przy podejrzeniu nietolerancji laktozy oraz w diagnostyce chorób przewodu pokarmowego związanych z zaburzeniami trawienia cukru mlecznego.
• Wodorowy test oddechowy z laktulozą – wykorzystywany głównie do rozpoznawania SIBO, czyli przerostu bakteryjnego jelita cienkiego.
• Wodorowy test oddechowy z glukozą – pomaga wykryć nadmierny rozrost bakterii w jelicie cienkim poprzez analizę procesu fermentacji glukozy w przewodzie pokarmowym.

Kiedy powinno się wykonać wodorowy test oddechowy?

Głównym wskazaniem do wykonania tego testu jest wystąpienie poniższych objawów ze strony układu pokarmowego:

• bóle brzucha
• zaparcia, wzdęcia
• biegunka
• nieprawidłowe stolce
• niestrawność
• dyskomfort w nadbrzuszu

Jak przygotować się do badania?

Aby wynik wodorowego testu oddechowego był wiarygodny, konieczne jest odpowiednie przygotowanie do badania. Na około 4 tygodnie przed testem należy zakończyć antybiotykoterapię oraz odczekać po badaniach wymagających oczyszczania jelit, takich jak kolonoskopia. Kilka dni wcześniej warto odstawić probiotyki, środki przeczyszczające i preparaty mogące wpływać na pracę przewodu pokarmowego.

Dzień przed badaniem zaleca się lekkostrawną dietę oraz unikanie produktów fermentujących, alkoholu i intensywnego wysiłku fizycznego. Test wykonuje się na czczo, ostatni posiłek powinien zostać spożyty co najmniej 8-12 godzin wcześniej. Po tym czasie można pić wodę, ale tylko niegazowaną. W dniu badania nie należy palić papierosów ani żuć gumy, pacjenci noszący protezy zębowe nie powinni używać kleju do protez, a przed wizytą warto jest dokładnie umyć zęby pastą bez ksylitolu oraz wyszczotkować język.

Przebieg wodorowego testu oddechowego

Wodorowy test oddechowy jest badaniem bezbolesnym i nieinwazyjnym. Rozpoczyna się od pomiaru stężenia wodoru w wydychanym powietrzu na czczo. Następnie pacjent otrzymuje do wypicia roztwór zawierający określony rodzaj cukru, np. laktozę, fruktozę, glukozę lub laktulozę, adobór substancji zależy od rodzaju diagnozowanego zaburzenia.

W kolejnych odstępach czasu wykonywane są następne pomiary wydychanego powietrza przy użyciu specjalnego analizatora. Podczas badania należy pozostawać w spoczynku, nie palić papierosów ani nie wykonywać wysiłku fizycznego. Cała procedura trwa zwykle od 2 do 3 godzin, dlatego na wizytę warto zabrać ze sobą dobrą książkę, aby umilić sobie czas oczekiwania 🙂

Interpretacji wyników dokonuje gastroenterolog lub doświadczony dietetyk kliniczny.

Co wykrywa wodorowy test oddechowy?

Wodorowe testy oddechowe są bardzo dokładne i pozwalają na diagnozę chorób takich jak:

• zespół złego wchłaniania
• SIBO
• celiakia
• choroby zapalne jelit
• zespół jelita drażliwego
• niewydolność trzustki
• marskość wątroby
• choroby autoimmunologiczne

Skorzystaj z opieki specjalistów

• Dr n. med. Agnieszka Krzywicka – Gastrolog, Gastrolog dziecięcy, Pediatra
• Dr hab. n. med. Michał Żorniak – Lekarz specjalista chorób wewnętrznych i gastroenterologii
• Dr n. med. Katarzyna Górowska-Kowolik – Pediatra, Gastrolog dziecięcy
• Mgr Barbara Sitkiewicz – Dietetyk kliniczny, Dietetyk pediatryczny, Psychodietetyk

Im wcześniej rozpoczniesz diagnostykę i leczenie, tym lepsze rokowania i mniejsze ryzyko powikłań.