Odra (Morbilli virus) IgM
Swoisty marker aktywnej odry – pojawia się 3 dni po wysypce. Wykonuje się przy gorączkowej wysypce i podejrzeniu odry, szczególnie w kontekście dochodzenia epidemiologicznego ognisk zachorowań.
Swoisty marker aktywnej odry – pojawia się 3 dni po wysypce. Wykonuje się przy gorączkowej wysypce i podejrzeniu odry, szczególnie w kontekście dochodzenia epidemiologicznego ognisk zachorowań.
Wykrywa i identyfikuje 12 typów HPV o wysokim ryzyku, ze szczególnym wyróżnieniem typów 16 i 18, które odpowiadają za ok. 70% raków szyjki macicy. Wykonuje się po stwierdzeniu obecności HR-HPV przy prawidłowej cytologii, żeby ocenić indywidualne ryzyko.
Wczesny marker ostrego zakażenia krztuścem – pojawia się w 2. tygodniu choroby, ale ma niższą swoistość niż IgG. Wykonuje się jako uzupełnienie PCR i IgG we wczesnej fazie zakażenia u niezaszczepionych lub przy niejednoznacznym wyniku PCR.
Sprawdza, czy pacjent jest odporny na wirusa VZV (ospa wietrzna, półpasiec). Wykonuje się przed ciążą, przed przeszczepem, u personelu medycznego i przed terapią biologiczną.
Wykrywa i identyfikuje 18 typów HPV obu grup ryzyka – w tym typy 6 i 11 odpowiedzialne za kłykciny kończyste. Wykonuje się gdy konieczna jest pełna charakterystyka zakażenia HPV z rozróżnieniem typów onkogennych i niskoonkogennych.
Marker aktywnego zakażenia B. pertussis śluzówki dróg oddechowych – bardziej swoisty niż IgM. Razem z IgG tworzy kompletny profil serologiczny krztuśca. Wykonuje się przy podejrzeniu krztuśca u starszych dzieci i dorosłych, szczególnie częściowo uodpornionych.
Wykrywa ostre zakażenie ospą wietrzną lub reaktywację półpaśca – przydatne przy atypowym przebiegu bez typowych zmian skórnych. Wykonuje się przy atypowym półpaścu, bólach neurologicznych bez wysypki i ciężkiej ospie u pacjentów z obniżoną odpornością.
Najszerszy dostępny panel genotypowania HPV – wykrywa 41 typów wirusa, w tym rzadkie typy nieujęte w standardowych testach. Stosowany w diagnostyce specjalistycznej i badaniach naukowych przy atypowych zmianach i ujemnych wynikach standardowych testów.
Jednoczesne wykrycie i rozróżnienie DNA B. pertussis (prawdziwy krztusiec) i B. parapertussis (łagodniejszy przebieg, bez potrzeby profilaktyki kontaktów) metodą PCR. Wykonuje się w pierwszych 3 tygodniach choroby – szczególnie w dochodzeniu epidemiologicznym ognisk krztuśca.
Wykrywa zakażenie mózgu i naczyń mózgowych wirusem VZV przez oznaczenie przeciwciał bezpośrednio w płynie z kręgosłupa. Wykonuje się u pacjentów z zapaleniem mózgu, udarem lub encefalopatią, szczególnie u osób starszych i immunosupresyjnych z półpaścem.