Infekcje, pasożyty

Swoisty test wykrywający dawne zakażenie kiłą – przeciwciała IgG utrzymują się latami nawet po skutecznym leczeniu. Wykonuje się przy potwierdzeniu kiły i ocenie, czy zakażenie jest przebyte.

Kompleksowe badanie określające fazę zakażenia toksoplazmozą na podstawie trzech markerów naraz. Wykonuje się u ciężarnych z reaktywną serologią do precyzyjnego określenia czasu zakażenia i ryzyka dla płodu.

Wykrywa wirusa opryszczki i rozróżnia typ 1 (zwykle twarz) od typu 2 (zwykle narządy płciowe) – ważne dla wyboru leczenia zapobiegawczego. Wykonuje się przy opryszczce narządów płciowych i u noworodków.

Bada płyn z kręgosłupa na przeciwciała EBV – marker zakażenia mózgu lub opon mózgowych wirusem Epsteina-Barr. Wykonuje się przy zapaleniu mózgu u pacjentów z obniżoną odpornością.

Bezpośrednio wykrywa DNA C. pneumoniae w materiale z dróg oddechowych – czulszy niż serologia we wczesnej fazie i przy materiale tkankowym. Wykonuje się przy atypowym zapaleniu płuc i zapaleniu gardła przed serokonwersją.

Wykrywa wczesne lub aktywne zakażenie kiłą – IgM pojawiają się jako pierwsze. Wykonuje się w diagnostyce wczesnej kiły, kiły u noworodka i ocenie aktywności choroby.

Sprawdza, czy pacjent jest odporny na różyczkę (po szczepieniu lub przebyciu choroby). Brak przeciwciał oznacza brak odporności. Wykonuje się obowiązkowo przed ciążą i po szczepieniu MMR.

Bada płyn z kręgosłupa na obecność przeciwciał HSV – marker przebycia lub aktywnego zakażenia OUN wirusem opryszczki. Wykonuje się przy podejrzeniu zapalenia mózgu wywołanego HSV.

Wykrywa świeże zakażenie OUN wirusem EBV bezpośrednio w płynie z kręgosłupa. Wykonuje się przy zapaleniu mózgu w przebiegu mononukleozy lub u pacjentów po przeszczepach z objawami neurologicznymi.

Sprawdza, czy pacjent miał kontakt z C. trachomatis – patogenem przenoszonym drogą płciową mogącym trwale uszkodzić jajowody. Wysokie miana sugerują aktywne lub niedawne zakażenie. Wykonuje się w diagnostyce niepłodności, stanu zapalnego miednicy i zapalenia jajowodów.