Kiła (Treponema pallidum), testy potwierdzenia (TPHA,VDRL,FTA ABS)
Trzy testy razem potwierdzają zakażenie kiłą po reaktywnym teście przesiewowym i pozwalają wykluczyć wyniki fałszywie dodatnie. Wykonuje się po reaktywnym RPR/VDRL.
Trzy testy razem potwierdzają zakażenie kiłą po reaktywnym teście przesiewowym i pozwalają wykluczyć wyniki fałszywie dodatnie. Wykonuje się po reaktywnym RPR/VDRL.
Porównuje wyniki matki i noworodka, żeby potwierdzić toksoplazmozę wrodzoną – unikalne pasma u dziecka dowodzą zakażenia przez łożysko. Wykonuje się u noworodków matek zakażonych toksoplazmozą w ciąży.
Wykrywa świeże zakażenie lub reaktywację wirusa opryszczki. Wykonuje się przy pierwszym epizodzie opryszczki, ciężkiej reaktywacji i u noworodków z podejrzeniem opryszczki zagrażającej życiu.
Mierzy ilość wirusa EBV we krwi. Służy do wykrycia reaktywacji wirusa i monitorowania ryzyka potransplantacyjnej choroby limfoproliferacyjnej (PTLD) – groźnego powikłania po przeszczepach. Wykonuje się regularnie po transplantacji i przy podejrzeniu chłoniaka EBV-zależnego.
Test potwierdzenia zakażenia C. pneumoniae – eliminuje wyniki fałszywie dodatnie spowodowane reakcjami krzyżowymi z innymi chlamydiami. Wykonuje się po reaktywnym wyniku przesiewowym IgG przy klinicznych wątpliwościach.
Bada płyn z kręgosłupa na kiłę układu nerwowego (neurokiłę). Wykonuje się u pacjentów z kiłą i objawami neurologicznymi lub brakiem poprawy po leczeniu.
Porównuje próbki z krwi i z oka w celu potwierdzenia ocznej toksoplazmozy. Wykonuje się przy zapaleniu siatkówki o podejrzewanej etiologii toksoplazmozowej.
Mierzy ilość wirusa opryszczki w próbce – stosowane przy zapaleniu mózgu, rozsianej opryszczce noworodkowej i monitorowaniu leczenia acyklowirem. Wykonuje się pilnie przy podejrzeniu zapalenia mózgu wywołanego HSV.
Wykrywa obecność wirusa EBV w próbce (krew, płyn z kręgosłupa, tkanka). Stosowane, gdy ilość wirusa może być zbyt mała dla testu ilościowego lub gdy badana jest tkanka (np. biopsja chłoniaka). Wykonuje się przy podejrzeniu zakażenia OUN i nowotworów EBV-zależnych.
Test potwierdzenia aktywnego zakażenia C. pneumoniae przy granicznych wynikach serologicznych IgA. Wykonuje się przy niejednoznacznej serologiI i objawach zakażenia dróg oddechowych, gdy konieczna jest pewność diagnostyczna.