Łączne oznaczenie PAPP-A i wolnej β-HCG metodą Delfia – kompletny panel biochemiczny I trymestru. Wykrywa podwyższone ryzyko trisomii 21, 18 i 13. Wykonywane między 11. a 13. tygodniem ciąży z wynikiem wprowadzanym do kalkulatora ryzyka FMF.
Łączne oznaczenie PAPP-A i wolnej β-HCG metodą Kryptor w jednym zamówieniu – kompletny panel biochemiczny I trymestru. Wykrywa podwyższone ryzyko trisomii 21, 18 i 13 po wprowadzeniu wyników do kalkulatora ryzyka FMF. Wykonywane między 11. a 13. tygodniem ciąży jako część badania przesiewowego I trymestru.
Oznaczenie wolnej β-HCG metodą Delfia do przesiewu prenatalnego. Stanowi marker biochemiczny wad genetycznych płodu oraz wskaźnik dobrostanu ciąży. Wykonywany w pierwszym trymestrze ciąży.
Oznaczenie PAPP-A metodą Delfia – jedna z referencyjnych platform prenatalnych. Obniżone PAPP-A wskazuje na podwyższone ryzyko trisomii i FGR.
Oznaczenie PAPP-A metodą Kryptor do przesiewowego badania prenatalnego. Obniżone wartości wskazują na ryzyko trisomii i powikłań łożyskowych w algorytmie FMF.
Oznaczenie wolnej β-HCG metodą Kryptor do przesiewu prenatalnego. Wykrywa podwyższone ryzyko wad chromosomowych w I trymestrze ciąży.
Oznaczenie wolnej β-HCG metodą Roche do przesiewu prenatalnego I trymestru. Wykrywa podwyższone ryzyko wad chromosomowych w I trymestrze ciąży.
Oznaczenie PAPP-A metodą Roche stosowane w standaryzowanym algorytmie oceny ryzyka prenatalnego. Obniżone wartości wskazują na ryzyko trisomii i powikłań łożyskowych.
Wykrywa podwyższone ryzyko trisomii 21 (podwyższona) i trisomii 18/13 (obniżona). Oznaczana między 11. a 13. tygodniem ciąży łącznie z PAPP-A i pomiarem NT w algorytmie FMF.
Obniżone PAPP-A wskazuje na zwiększone ryzyko trisomii 21, 18, 13, FGR i preeklampsji. Wykonywane między 11. a 13. tygodniem ciąży w teście złożonym z wolną β-HCG i pomiarem NT do oceny ryzyka wad chromosomalnych.
