Androstendion
Wykrywa hiperandrogenizm o pochodzeniu nadnerczowym lub jajnikowym w PCOS, CAH i guzach hormonalnych. Wykonywany w diagnostyce hirsutyzmu, zaburzeń miesiączkowania i androgenizacji u kobiet.
Wykrywa hiperandrogenizm o pochodzeniu nadnerczowym lub jajnikowym w PCOS, CAH i guzach hormonalnych. Wykonywany w diagnostyce hirsutyzmu, zaburzeń miesiączkowania i androgenizacji u kobiet.
Wykrywa niedobór (starzenie, niewydolność nadnerczy) lub nadmiar DHEA (guzy nadnerczy, CAH). Wykonywany w ocenie androgenizacji, diagnostyce chorób nadnerczy i badaniu rezerwy nadnerczowej.
Wykrywa nadmiar androgenów nadnerczowych (CAH, guzy nadnerczy, PCOS) i niedobór androgenów (niewydolność nadnerczy). Wykonywany w diagnostyce hirsutyzmu, PCOS, androgenizacji u kobiet i diagnostyce różnicowej przyczyn nadmiaru androgenów.
Komputerowe obliczenie indywidualnego ryzyka trisomii 21, 18 i 13 płodu z uwzględnieniem wieku matki, wyników biochemicznych (PAPP-A, β-HCG, AFP, uE3) i NT. Wykrywa podwyższone ryzyko chromosomalnych wad płodu powyżej progu 1:300 (lub innego przyjętego w ośrodku). Wykonywane jako końcowy etap prenatalnego testu przesiewowego I lub II trymestru.
Trójskładnikowy panel markerów biochemicznych Delfia łączący PAPP-A, wolną β-HCG i AFP. Wykrywa podwyższone ryzyko trisomii 21, 18, 13 i wad otwartych cewy nerwowej. Wykonywane w rozszerzonym przesiewie prenatalnym I lub przełomie I/II trymestru.
Podwyższone AFP wskazuje na wady otwarte (bezmózgowie, przepuklina oponowo-rdzeniowa) i trisomię 18; niskie – na trisomię 21. Wykonywane w teście poczwórnym II trymestru (AFP, uE3, HCG, inhibina A) i jako marker raka wątroby i jąder.
Autoprzeciwciała skierowane przeciwko receptorowi LRP4 – składnikowi kompleksu agryno-MuSK na złączu nerwowo-mięśniowym. Wykonywane przy podejrzeniu miastenii z ujemnymi standardowymi markerami.
Obniżone PlGF wskazuje na zaburzenie łożyskowania i zwiększone ryzyko preeklampsji i FGR. Wykonywane między 11. a 13. tygodniem w przesiewie preeklampsji lub u ciężarnych z nadciśnieniem i objawami preeklampsji.
Podwyższony sFlt-1 wskazuje na rozwijającą się lub ciężką preeklampsję. Wykonywany u ciężarnych z objawami preeklampsji, nadciśnieniem lub białkomoczem do oceny ryzyka i czasu porodu.
Łączne oznaczenie PAPP-A i wolnej β-HCG metodą Roche – kompletny panel biochemiczny I trymestru. Wykrywa podwyższone ryzyko trisomii 21, 18 i 13 na platformie Roche. Wykonywane między 11. a 13. tygodniem ciąży jako biochemiczny składnik testu złożonego.