Specjalistyczne oznaczenie grupy krwi i bezpośredniego testu antyglobulinowego dostosowane do próbek noworodkowych (ograniczona objętość, fizjologiczna słabość reakcji). Stosowane w diagnostyce choroby hemolitycznej noworodka (HDN) – wykrywa niezgodność w układzie ABO, Rh lub innych układach grupokrwinkowych.
Rozszerzone badanie serologiczne wykonywane w Regionalnym Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa (RCKiK) – identyfikacja swoistości przeciwciał odpornościowych i wydanie wyniku ostatecznego. Zlecane przy wykryciu nieregularnych p/c, trudnościach w oznaczeniu grupy krwi lub przed zabezpieczeniem krwi dla pacjenta z alloprzeciwciałami.
Wykrycie przeciwciał lub składników dopełniacza opłaszczających erytrocyty pacjenta in vivo. Dodatni wynik wskazuje na immunologiczną hemolizę – autoimmunohemolityczną niedokrwistość (AIHA), chorobę hemolityczną noworodka lub reakcję poprzetoczeniową. Wykonywany przy podejrzeniu hemolizy immunologicznej.
Pośredni test antyglobulinowy (PTA) – wykrycie nieregularnych przeciwciał odpornościowych przeciwko antygenom krwinkowym w surowicy pacjenta. Stosowany w diagnostyce poprzetoczeniowej, ciąży (ryzyko choroby hemolitycznej płodu/noworodka) oraz przed każdą transfuzją krwi.
Jednokrotne oznaczenie grupy krwi ABO i Rh z wydaniem Karty – uzupełnienie do wcześniej wykonanego oznaczenia (np. w innym laboratorium). Łącznie z poprzednim wynikiem spełnia wymóg dwóch zgodnych oznaczeń potrzebnych do wystawienia Karty Identyfikacyjnej.
Dwukrotne niezależne oznaczenie grupy krwi ABO i Rh (D) z wydaniem Karty Identyfikacyjnej Grupy Krwi. Dwa zgodne wyniki są wymagane przez przepisy przed wystawieniem oficjalnego dokumentu. Karta jest dowodem tożsamości serologicznej pacjenta – niezbędna przy transfuzjach i planowych zabiegach.
Oznaczenie grupy krwi w układzie ABO i antygenu D (Rh) metodą serologiczną. Wynik określa przynależność do grupy 0, A, B lub AB oraz status Rh+ lub Rh−. Wykonywane przed planowanymi zabiegami, transfuzjami, w ciąży oraz na życzenie pacjenta.
Podwyższona przy niedoborach witamin B6, B12 i kwasu foliowego, w chorobach nerek i hipotyreozie. Oznaczana w ocenie ryzyka sercowo-naczyniowego, diagnostyce nawracających zakrzepic i planowaniu suplementacji.
Podwyższony w niewydolności serca, ACS i zatorowości płucnej; wartość <100 pg/ml praktycznie wyklucza ostrą niewydolność serca. Stosowany w diagnostyce różnicowej duszności i monitorowaniu terapii.
Podwyższony w niewydolności serca, zatorowości płucnej i nadciśnieniu płucnym. Stosowany w diagnostyce, stratyfikacji ryzyka i monitorowaniu leczenia niewydolności serca.
