Przeciwciała przeciwko cyklicznemu cytrulinowanemu peptydowi (CCP). Wykrywa RZS wiele lat przed pojawieniem się objawów i identyfikuje chorych z ryzykiem agresywnej destrukcji stawów. Wykonywane w diagnostyce wczesnego i seronegatywnego RZS (RF-ujemnego) oraz ocenie rokowania.
Jakościowy/półilościowy test wykrywający RF klasy IgM metodą aglutynacji owczych erytrocytów opłaszczonych ludzką IgG. Wykonywany uzupełniająco przy diagnostyce RZS, szczególnie gdy wynik lateksowy jest graniczny lub wątpliwy.
Wykrywa podwyższony RF wskazujący na RZS, ale też obecny w zespole Sjögrena, SLE, zapaleniu wątroby i u zdrowych starszych osób. Wykonywane w diagnostyce RZS i chorób autoimmunologicznych, interpretowane zawsze łącznie z anty-CCP i obrazem klinicznym.
Wykrywa przebycie zakażenia Streptococcus pyogenes, wzrastając 2–3 tygodnie po infekcji gardła. Wykonywane przy podejrzeniu gorączki reumatycznej, kłębuszkowego zapalenia nerek po streptokokowym i jako potwierdzenie niedawnego zakażenia paciorkowcowego.
Prohormon kalcytoniny wydzielany przez pozatarczycowe komórki w odpowiedzi na zakażenie bakteryjne. Wykrywa ogólnoustrojowe zakażenia bakteryjne i sepsę (>0,5 µg/l), pozostając niską w infekcjach wirusowych i chorobach autoimmunologicznych. Wykonywana przy podejrzeniu sepsy, w różnicowaniu zakażeń bakteryjnych od wirusowych i monitorowaniu antybiotykoterapii.
Białko ostrej fazy produkowane przez wątrobę w odpowiedzi na zapalenie i uszkodzenie tkanek. Wykrywa zakażenia bakteryjne (>100 mg/l), stany zapalne, urazy i nowotwory; różnicuje zakażenia bakteryjne od wirusowych. Wykonywane w diagnostyce i monitorowaniu zakażeń, stanów zapalnych i jako marker odpowiedzi na leczenie.
Oznaczenie białka C-reaktywnego metodą wysokoczułą. Wykrywa subkliniczny stan zapalny jako czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego. Wykonywane w ocenie ryzyka sercowo-naczyniowego u pozornie zdrowych osób, nie do diagnostyki ostrych zakażeń.
Wykrywa eozynofilowe zapalenie jelit, alergie pokarmowe i parazytozy z eozynofilią tkankową. Wykonywane w diagnostyce stanu zapalnego jelit spowodowanego zakażeniami, infekcjami pasożytniczymi, alergią i nietolerancją pokarmową.
Wykrywa pasożyty z wysoką czułością, w tym gatunki trudne do diagnostyki mikroskopowej. Wykonywane w diagnostyce tropikalnych infekcji pasożytniczych, u osób HIV-pozytywnych i przy eozynofilii.
Wykrywa pasożyty z wyższą czułością niż mikroskopia, szczególnie przy małym zagęszczeniu. Wykonywane przy podejrzeniu parazytozy jelitowej, po podróżach tropikalnych i u immunosupresowanych.
