Infekcje, pasożyty

Wykrywa zdolność organizmu do zwalczania konkretnych typów wirusa. Wykonywany przy podejrzeniu zapalenia mięśnia sercowego lub osierdzia.

Przesiewowe badanie krwi na boreliozę wykrywające przeciwciała IgG przeciwko B. burgdorferi metodą chemiluminescencji. Wykonuje się przy podejrzeniu stadium II lub III boreliozy (zajęcie stawów, układu nerwowego, serca).

Wykrywa odpowiedź komórkową limfocytów T na antygeny Borrelia. Wykonywany przy podejrzeniu aktywnej infekcji lub monitorowaniu leczenia, szczególnie gdy testy serologiczne są niejednoznaczne.

Wykrywa przeciwciała wczesne. Wykonywany przy nagłej gorączce i objawach grypopodobnych, szczególnie niebezpieczne u kobiet w ciąży i osób starszych.

Wykrywa ślad serologiczny po przebytych infekcjach enterowirusowych.

Przesiewowe badanie wykrywające wczesne przeciwciała IgM przeciwko B. burgdorferi – pierwszy etap diagnostyki wczesnej boreliozy. Wynik reaktywny wymaga potwierdzenia Western Blotem. Wykonuje się w pierwszych tygodniach po ukłuciu kleszcza lub przy rumień wędrującym i wczesnych objawach neurologicznych.

Wykrywa jednocześnie przeciwciała oraz wydzielanie interferonu gamma przez limfocyty. Wykonywany we wczesnej fazie boreliozy lub przy objawach stawowych i neurologicznych dla zwiększenia czułości diagnostyki.

Wykrywa przeciwciała późne. Wykonywany w celu oceny statusu serologicznego lub diagnostyki powikłań po listeriozie.

Wykrywa aktualne zakażenie wirusami Coxsackie. Wykonywany przy wysypce pęcherzykowej na dłoniach, stopach i w jamie ustnej.

Potwierdzający test identyfikujący swoiste pasma IgG przeciwko białkom Borrelii (VlsE, p39 i inne) – wymagane do rozpoznania boreliozy. Potwierdza boreliozę gdy co najmniej 5 z 10 pasm jest reaktywnych wg kryteriów europejskich. Wykonuje się wyłącznie po reaktywnym wyniku przesiewowym IgG CLIA/ELISA.