Infekcje, pasożyty

Wykrywa ślad serologiczny po przebytych infekcjach enterowirusowych.

Przesiewowe badanie wykrywające wczesne przeciwciała IgM przeciwko B. burgdorferi – pierwszy etap diagnostyki wczesnej boreliozy. Wynik reaktywny wymaga potwierdzenia Western Blotem. Wykonuje się w pierwszych tygodniach po ukłuciu kleszcza lub przy rumień wędrującym i wczesnych objawach neurologicznych.

Wykrywa jednocześnie przeciwciała oraz wydzielanie interferonu gamma przez limfocyty. Wykonywany we wczesnej fazie boreliozy lub przy objawach stawowych i neurologicznych dla zwiększenia czułości diagnostyki.

Wykrywa przeciwciała późne. Wykonywany w celu oceny statusu serologicznego lub diagnostyki powikłań po listeriozie.

Wykrywa aktualne zakażenie wirusami Coxsackie. Wykonywany przy wysypce pęcherzykowej na dłoniach, stopach i w jamie ustnej.

Potwierdzający test identyfikujący swoiste pasma IgG przeciwko białkom Borrelii (VlsE, p39 i inne) – wymagane do rozpoznania boreliozy. Potwierdza boreliozę gdy co najmniej 5 z 10 pasm jest reaktywnych wg kryteriów europejskich. Wykonuje się wyłącznie po reaktywnym wyniku przesiewowym IgG CLIA/ELISA.

Wykrywa materiał genetyczny patogenów: TBEV, Borrelia, Anaplasma, Ehrlichia. Wykonywany krótko po ukąszeniu kleszcza, zanim organizm wytworzy przeciwciała.

Pełny profil przeciwciał. Bakterią można się zarazić przez spożycie surowego mięsa wieprzowego lub skażonej wody. Wykonywany przy bólach brzucha udających zapalenie wyrostka.

Wykrywa przeciwciała śluzówkowe. Pomocne w diagnozowaniu przewlekłych stanów zapalnych wywołanych przez enterowirusy.

Potwierdzający test identyfikujący swoiste pasma IgM (OspC, p41) wskazujące na wczesne zakażenie B. burgdorferi. Wykonuje się po reaktywnym wyniku przesiewowym IgM CLIA/ELISA – wymagane co najmniej 2 swoiste pasma wg kryteriów europejskich.