Infekcje, pasożyty

Wykrywa przeciwciała śluzówkowe. Świadczą one o aktywnym procesie zapalnym w jelitach lub niedawnym zakażeniu.

Najbardziej specyficzny test potwierdzający zakażenie larwami Toxocara. Wykonywany, gdy testy przesiewowe dają wynik niejednoznaczny.

Jednoczesne wykrycie trzech najgroźniejszych patogenów odkleszczowych w Polsce (krętki boreliozy, wirus KZM, Anaplasma) w materiale z kleszcza metodą PCR. Wykonuje się po ekspozycji na kleszcza – szczególnie przy długotrwałym przytwierdzeniu – jako kompleksowa ocena zagrożenia.

Wykrywa przeciwciała ostrej fazy zakażenia. Wykonywany przy powiększeniu węzłów chłonnych i stanach gorączkowych po kontakcie z kotem.

Specyficzny test potwierdzenia obecności przeciwciał IgG przeciw konkretnym antygenom bakterii Yersinia.

Przesiewowe wykrywanie przeciwciał przeciw larwom pasożyta. Wykonywany przy eozynofilii, powiększeniu wątroby lub objawach ocznych.

Wykrywa swoiste IgG przeciwko B. burgdorferi w płynie z kręgosłupa – składnik obliczenia wskaźnika potwierdzającego neuroboreliozy. Wykonuje się obligatoryjnie przy podejrzeniu neuroboreliozy (porażenie nerwu twarzowego, radikulopatia, zapalenie opon) – zawsze razem z badaniem IgG w surowicy.

Kompleksowe oznaczenie obu klas przeciwciał. Wykonywane w diagnostyce różnicowej powiększonych węzłów chłonnych u dzieci i dorosłych po kontakcie z kotami.

Specyficzny test potwierdzenia wczesnej infekcji. Pozwala wykluczyć wyniki fałszywie dodatnie uzyskane w teście ELISA.

Wykrywa przeciwciała IgA. Ich obecność może sugerować aktywną, niedawną migrację larw w organizmie.