CMV (Cytomegalovirus) IgG awidność
Określa, kiedy doszło do zakażenia CMV – bardzo ważne u ciężarnych, bo pierwsze zakażenie w ciąży grozi uszkodzeniem płodu. Wykonuje się u ciężarnych z reaktywnymi IgM i IgG CMV w I trymestrze.
Określa, kiedy doszło do zakażenia CMV – bardzo ważne u ciężarnych, bo pierwsze zakażenie w ciąży grozi uszkodzeniem płodu. Wykonuje się u ciężarnych z reaktywnymi IgM i IgG CMV w I trymestrze.
Potwierdza świeże zakażenie wirusem opryszczki narządów płciowych (HSV-2) – test rozstrzygający po reaktywnym teście przesiewowym. Wykonuje się po pozytywnym wstępnym teście IgM, przed wdrożeniem leczenia supresyjnego.
Sprawdza, czy pacjent miał kontakt z bakterią M. pneumoniae wywołującą atypowe zapalenie płuc (tzw. chodzące zapalenie płuc). Wykonuje się przy atypowym zapaleniu płuc z łagodnym przebiegiem, szczególnie u młodych dorosłych.
Najczulsza metoda wykrywania zakażenia C. trachomatis w materiale z szyjki macicy, cewki moczowej lub moczu – w tym zakażeń bezobjawowych. Wykonuje się jako podstawowe badanie w diagnostyce chlamydiozy, przesiewie STI, PID i leczeniu partnerów.
Sprawdza, czy pacjent był kiedyś zakażony toksoplazmozą lub czy jest uodporniony. U ciężarnych bez przeciwciał oznacza brak odporności i konieczność profilaktyki. Wykonuje się u ciężarnych, osób z obniżoną odpornością i przy podejrzeniu zakażenia.
Mierzy dokładną ilość wirusa CMV we krwi. Wykonuje się regularnie po przeszczepie, żeby wykryć reaktywację wirusa i decydować o leczeniu przeciwwirusowym.
Sprawdza, czy pacjent miał kontakt z HHV-6 w przeszłości. Wykonuje się w diagnostyce różyczki niemowlęcej i przed przeszczepem.
Wykrywa świeże zakażenie M. pneumoniae. Wykonuje się przy atypowym zapaleniu płuc nieodpowiadającym na antybiotyki beta-laktamowe, zapaleniu ucha i objawach pozapłucnych (anemia, zapalenie mózgu).
Mierzy długość końcowych fragmentów chromosomów (telomerów) w komórkach krwi – wskaźnik biologicznego wieku komórek i markerów rzadkich chorób. Wykonuje się w diagnostyce chorób genetycznych związanych z krótkimi telomerami (np. aplazja szpiku, dyskeratoza wrodzona) i w badaniach naukowych dotyczących starzenia.
Wykrywa świeże lub niedawne zakażenie toksoplazmozą. Wykonuje się u ciężarnych z podejrzeniem ostrego zakażenia i u osób z obniżoną odpornością z objawami choroby.