Renina
Wykrywa zaburzenia układu renina-angiotensyna-aldosteron w nadciśnieniu tętniczym, hiperaldosteronizmie i chorobach nerek. Wykonywana razem z aldosteronem w diagnostyce nadciśnienia tętnicznego.
Wykrywa zaburzenia układu renina-angiotensyna-aldosteron w nadciśnieniu tętniczym, hiperaldosteronizmie i chorobach nerek. Wykonywana razem z aldosteronem w diagnostyce nadciśnienia tętnicznego.
Wykrywa pierwotny hiperaldosteronizm i wtórny. Wykonywana łącznie z aldosteronem w diagnostyce nadciśnienia.
Dobowe wydalanie aldosteronu z moczem – miara całkowitej produkcji aldosteronu eliminująca wahania dobowe. Wykonywany w diagnostyce nadciśnienia tętniczego opornego, hipokaliemii i zaburzeń elektrolitowych.
Wykrywa pierwotny hiperaldosteronizm i wtórny. Wykonywany w diagnostyce nadciśnienia tętniczego opornego, hipokaliemii i zaburzeń elektrolitowych.
Wykrywa hiperandrogenizm nadnerczowy (CAH, guzy wirilizujące) i niedobór androgenów (niewydolność nadnerczy). Wykonywany w diagnostyce wirylizacji, CAH i guzów nadnerczy.
Wykonywane w diagnostyce nadczynności nadnerczy i przy podejrzeniu zaburzeń produkcji kortyzolu.
Wykrywa hiperkortyzolizm i ocenia oś HPA. Wykonywany jako jeden z trzech testów przesiewowych Cushinga, szczególnie przydatny przy otyłości, ciąży i stosowaniu estrogenów.
Wykrywa autonomiczne wydzielanie kortyzolu w zespole Cushinga i różnicuje jego przyczyny. Wykonywany w przesiewie i diagnostyce różnicowej hiperkortyzolizmu.
Wykrywa pierwotną i wtórną niewydolność nadnerczy. Wykonywany przy podejrzeniu niedoczynności nadnerczy.
Wykrywa autonomiczne nadwydzielanie kortyzolu w zespole Cushinga. Wykonywany jako badanie przesiewowe hiperkortyzolizmu, interpretowany przy prawidłowej dobowej diurezie i braku wysiłku fizycznego.